1. نرمال سازی: فرآیند عملیات حرارتی حرارت دادن فولاد یا قطعات فولادی تا نقطه بحرانی Ac3 (برای فولاد هیپویوتکتوئیدی) یا Accm (برای فولاد هایپریوتکتوئیدی) بالای 30 درجه -50 درجه، ماندگاری برای مدت زمان مناسب و خنک شدن یکنواخت در هوای جریان آزاد نرمال سازی نامیده می شود.
ریزساختار پس از نرمال سازی: فولاد هیپویوتکتوئیدی F+S، فولاد یوتکتوئیدی S و فولاد هایپریوتکتوئیدی S+Fe3CII است. تفاوت اصلی بین نرمالیزاسیون و آنیل کامل این است که سرعت خنکسازی سریعتر است، با هدف نرمالسازی ساختار فولادی که به عنوان عملیات عادیسازی نیز شناخته میشود.
2. بازپخت: فرآیند عملیات حرارتی است که در آن قطعه کار فولاد هیپویوتکتوئید تا 20-40 درجه بالاتر از AC3 گرم می شود، برای مدتی نگه داشته می شود و سپس به آرامی در کوره (یا در ماسه یا آهک دفن می شود) تا دمای زیر 500 درجه و در هوا سرد می شود.
3. عملیات حرارتی محلول جامد: حرارت دادن آلیاژ به یک منطقه تک فاز با دمای بالا و حفظ دمای ثابت برای حل کامل فاز اضافی در محلول جامد، سپس سرد کردن سریع برای به دست آوردن محلول جامد فوق اشباع
4. پیری: پدیده ای که در آن خواص یک آلیاژ با قرار گرفتن در دمای اتاق یا کمی بالاتر از دمای اتاق پس از عملیات حرارتی محلول یا تغییر شکل پلاستیک سرد در طول زمان تغییر می کند.
5. درمان محلول جامد: فازهای مختلف را به طور کامل در آلیاژ حل کنید، محلول جامد را تقویت کنید، چقرمگی و مقاومت در برابر خوردگی را بهبود بخشید، تنش و نرم شدن را از بین ببرید، تا به پردازش و شکل گیری ادامه دهید.
6. عملیات زمانی: گرم کردن و نگهداری در دمایی که فاز تقویت کننده رسوب می کند، اجازه می دهد فاز تقویتی رسوب کند و سخت شود و در نتیجه استحکام را بهبود بخشد.
7. کوئنچ: یک فرآیند عملیات حرارتی که فولاد را آستنیته میکند و آن را با سرعت خنککننده مناسب خنک میکند و باعث میشود قطعه کار دچار تغییرات ساختاری ناپایدار مانند مارتنزیت در تمام یا محدوده معینی از مقطع- شود.
8. Tempering: فرآیند عملیات حرارتی که قطعات کار خاموش شده را تا دمای مناسب زیر نقطه بحرانی AC1 گرم می کند و آن را برای مدت زمان معینی حفظ می کند و به دنبال آن خنک سازی با استفاده از روشی مطابق با الزامات برای به دست آوردن ساختار و خواص مطلوب انجام می شود.
9. کربونیتریداسیون فولاد: کربنیتریدینگ فرآیند نفوذ همزمان کربن و نیتروژن به سطح فولاد است. به طور سنتی، کربناتیدینگ، همچنین به عنوان سیانید شناخته می شود، به طور گسترده ای در کربنیته کردن گاز با دمای متوسط و کربنیته کردن گاز در دمای پایین (به عنوان مثال نیتروژن گازی) استفاده می شود. هدف اصلی کربونیتر کردن گاز با دمای متوسط بهبود سختی، مقاومت در برابر سایش و استحکام خستگی فولاد است. کربناته کردن گاز با دمای پایین عمدتاً شامل نیتریدینگ است که هدف اصلی آن بهبود مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر گاز گرفتن فولاد است.
10. کوئنچ و تمپرینگ: معمولاً مرسوم است که برای عملیات حرارتی، کوئنچ را با دمای{1} بالا ترکیب میکنند، که به آن کوئنچ و تمپرینگ میگویند. عملیات کوئنچ و تمپرینگ به طور گسترده ای در بخش های مختلف ساختاری مهم، به ویژه میله های اتصال، پیچ و مهره ها، چرخ دنده ها و شفت هایی که تحت بارهای متناوب کار می کنند، استفاده می شود. پس از عملیات کوئنچ و تمپر، ساختار مارتنزیت تمپر شده به دست می آید و خواص مکانیکی آن نسبت به ساختار مارتنزیت نرمال شده با همان سختی برتر است. سختی آن بستگی به دمای معتدل دمای بالا دارد و به پایداری حرارتی فولاد و اندازه مقطع قطعه کار، معمولاً بین HB200-350 مربوط میشود.
11. لحیم کاری: فرآیند عملیات حرارتی که در آن دو نوع قطعه کار با استفاده از مواد لحیم کاری به یکدیگر متصل می شوند.
